Daha yakından tanıyın
Merhaba, ben Peren. 🖤
Yaklaşık 14 kiloyum. Kısa bacaklıyım, simsiyahım ve evet, fotoğraflarda güzelliğim anlaşılmıyor. Suç benim değil, siyah rengin.
22 Ocak 2026'da Kuzey Marmara Otoyolu'nda sağ arka patim kopmuş halde bulunmuşum. Sonrası bol bol veteriner, fizik tedavi, egzersiz ve "Hadi Peren, bir adım daha!" motivasyon konuşmalarıyla geçti. Spoiler: Başardım. Şimdi gayet güzel yürüyorum, koşuyorum, çimlerde yuvarlanıyorum.
Ben hayatı kaçırdığım yerden devam ettim. İnsanlarla aram çok iyi. İlk dokunuşta bazen "Bu yine tedavi seansı mı?" diye minicik bir tereddüt ediyorum. Sonra sevilmek için uzanan bir el olduğunu anlayınca "Tamam o zaman, devam edin." moduna geçiyorum.
Diğer köpeklerle iyi anlaşırım. Mama, oyuncak, kemik... Hiçbiri için "Bu benim!" diye kriz çıkarmam. Tasmayla yürürüm, dışarıda tuvaletimi yaparım ve sevdiğim insanlarla ekip olmayı gerçekten severim. Kısacası ben tamir edilmesi gereken bir köpek değilim; tam tersine, tamirini bitirmiş, yeni hayatına geçmeye hazır bir köpeğim.
Şimdi sıra sizde.
Ben çimlerde yuvarlanacak ailemi bekliyorum. Siz de biraz gülmek, biraz yürümek ve bol bol sevilmek istiyorsanız sanırım birbirimizi bulduk.