Daha yakından tanıyın
Merhaba, ben Muhtar.Evet, mahalle yönetiminden değilim ama bakımevindeki bahçeli yaşam alanımızın düzeninden sorumluyum. Gürültü mü çıktı? Tarafları ayırırım. Yemek mi dağıtılıyor? Adil paylaşımı denetlerim. Yeni gelen mi korkmuş? Gider bir koklar, “sakin ol kardeşim” bakışı atarım.
Yaklaşık 2 yaşındayım. Orta boylu, kısa bacaklı, hafif… şey… dolgun bir vatandaşım. Bakımevindeki açık büfe sistemini biraz fazla ciddiye aldım. Şu an göbeğimle yer çekimi arasında güçlü bir bağ var. Göbeğimi boşverin, vizyonumu size açıklamak isterim.
Bakımevinden çıkmam için yapmam gerekenler varmış. Eğitmenler “tasmada düzgün yürü” dedi, yürüdüm. “İnsanlarla iyi iletişim kur” dediler, zaten uzmanlık alanım. “Eve çıkış bileti bunlardan geçiyor” dediler… Ben o gün bu işi profesyonelliğe döktüm. Şu an tam anlamıyla kendini yuvalandırmak için sıkı çalışan bir köpeğim.
Bir zamanlar Çatalca Subaşı taraflarında yaşıyormuşum. Kulaklarımı ve kuyruğumu kesmişler. Yani evet, bir insanım olmuş zamanında. İnsan kısmı biraz problemliymiş sadece. Yine de insanları çok seviyorum. Yan yana oturmayı, kafamı dizine koymayı, beraber takılmayı… İnsanlarla bir ekip olmayı çok seviyorum.
Kavga sevmem. Bağırış çağırıştan hoşlanmam. Ben daha çok “arkadaşlar sakin, hepimize mama düşer. Belki bana daha çok düşer.” çizgisindeyim. Çocuklarla da yaşarım. Zaten genel olarak huzur ararım.
Yeni ailemden tek beklentim: Biraz diyet. Biraz yürüyüş. Biraz da “aferin muhtarım” denmesi.Karşılığında evde huzur, komedi unsuru ve bol bol sevgi hizmeti verilecektir.
Saygılarımla,
Mahallenin değil ama kalplerin muhtarı.