Daha yakından tanıyın
Merhaba, ben Mayıs. 14 Mayıs 2026’da Pendik’ten bakımevine geldim. Tupturuncu tüylerime bazen güneş açan, bazen yağmur yağan bu güzel ayın adını bana yakıştırdılar; “yazın ve güzel günlerin habercisi” dediler.
Dişiyim, bakımevinde kısırlaştırıldım. Davranışlarıma bakılırsa daha önce bir evim olmamış ama sanırım insanların bana mama verdiği, benim de onlara kendimi sevdirmenin yollarını öğrendiğim bir işyeri çevresinde yaşamışım. İnsanları görünce hemen küçücük olup yerlere kendimi atmayı öğrenmişim. Bu kadar teslimiyetçi olma dediler ve şimdi gönüllüler bana dört ayak üstünde, biraz daha özgüvenli bir şekilde “merhaba” demenin de çok güzel olduğunu öğretiyor.
Tasmayla yürümeyi birkaç yürüyüşte öğrendim. Diğer köpeklere karşı önyargım yok; yürürken bağırıp çağırmam, kavga aramam. İkinci köpek de olabilirim, evin tek köpeği de. Yeni yerler, farklı zeminler ve başıma üşüşen kalabalıklar beni bazen tedirgin edebiliyor ama yanımda bana güven veren biri olunca işbirliği yapmayı çok seviyorum.
Ev hayatını tanımıyor olabilirim ama bu iyi bir haber de olabilir: Yıllarca dışarıda yaşadığım için ev yüzeylerini çiş kaka yapılacak yerler gibi görmüyorum. Beni parklara, bahçelere götürün; ben zaten en çok açık havada kendimi iyi hissederim ve işlerimi görürüm.
Kuru mamaya ilk başta dudak kıvırsam da yavaş yavaş alışıyorum. Biraz fazla ev yemeği yemiş olduğumu da burada hemen anladılar. Şu an 19 kilo civarındayım; ideal kilom 22 kilo olacak gibi görünüyor. Ama aramızda kalsın, her golden ruhlu köpek gibi iştahlıyım; 25 kiloya kadar pazarlığa açığım.
Hayalimdeki aile, kaybettiğim bütün güzel günleri bana geri verecek; benimle küçük maceralara çıkacak, korktuğumda beni acele ettirmeyecek, özgüvenim büyüdükçe benimle gurur duyacak bir aile.
Ben Mayıs. Belki de sizin hayatınıza hep bir yaz neşesi getirmek için geldim.