Daha yakından tanıyın
Merhaba, ben Kartopu.Adım Kartopu ama açık konuşalım: Ben eriyip gitmedim, yaklaşık bir yıldır burada sabırla yuvamı bekliyorum. Artık 2,5 yaşındayım, 12 kilo civarındayım; kısa bacaklı, yuvarlak gövdeli ve insan görünce mutluluğunu pek saklayamayan bir dişiyim.
Pendik’te boynumda tasmayla bulunmuştum. Tasma vardı ama çip yoktu; beni arayan da çıkmadı. O günden beri hayatımın ikinci bölümünün başlamasını bekliyorum. O günden bugüne tam 1 yıl geçti.
Bu bir yılı da boş geçirmedim: Ben artık eve taşınmaya hazırım.
İç mekan benim için sorun değil, merdiven çıkabiliyorum, tasmadayken tuvaletimi yapıyorum. Kedilerle yaşayabilirim, çocuklarla da aram iyi. Kaynak korumam ve dokunma hassasiyetim yok. Boyun tasmasıyla güzel yürüyorum, “gel” dediğinizde de gerçekten geliyorum. Bence CV’nin bu kısmı gayet kuvvetli.
Mama motivasyonum iyi, kemirmeliklere bayılırım. Çok heyecanlandığımda ilk 10–15 dakika biraz ağlayabiliyorum; sonra heyecanım yatışıyor. Bir yıldır bekleyen bir köpeğin “Acaba bu sefer sıra bana mı geldi?” diye biraz fazla heyecanlanmasını da mazur görün. Çünkü ben artık bulunmuş bir köpek olmak istemiyorum. Birinin köpeği olmak istiyorum.
Yaklaşık bir yıldır insanların gelip gidişini izliyorum. Bir gün birinin tasmanın diğer ucunu tutup benimle yürümeye başlamasını ve bu kez yürüyüşün sonunda beni geri getirmemesini bekliyorum.
Ben Kartopu. 2,5 yaşındayım. Hazırım.
Zaten uzun zamandır hazırım. 🤍