Daha yakından tanıyın
Ben Erik. 2 yaşındayım, erkeğim, kısırım. Simsiyahım, uzun tüylüyüm ve kafamın neden bu kadar büyük olduğu konusunda henüz resmi bir açıklama yapılmadı.
28 Haziran’da Silivri’den bakımevine geldim. Arka kafeslere yerleştirildikten sonra gönüllüleri kapının önünden ayrılmadan, son derece acıklı gözlerle izleyerek kendimi fark ettirdim.
Pazarlama bütçem: 0 TL.
Duygusal manipülasyon kabiliyetim: profesyonel.
Hayattan beklentilerim oldukça makul: Yemeğim mümkünse yattığım yere gelsin. Suyum çok uzakta olmasın. Birisi de beni düzenli olarak sevsin, okşasın. Ben niye sürekli bir yerlere gidiyorum, anlamıyorum.
Favori aktivitem sürekli açmışım numarası yapmak. Bunu oldukça inandırıcı oynuyorum. İkinci favorim yere devrilip karnımı açarak “Madem buradasın, boş durma” bakışı atmak.
Uzun yürüyüşler? Hayır, teşekkürler. Biraz gezip gelsek ve yatsak bana yeter.
Tasmayla yürümeyi yeni öğreniyorum. Şehir hayatı konusunda da biraz acemiyim; dolayısıyla beni İstanbul’un ortasına bırakıp “Hadi Erik, adapte ol” demeyecek, bana zaman tanıyacak deneyimli bir insan arıyorum.
Bir de erkeklerin ellerini yukarı kaldırması beni biraz tedirgin edebiliyor. Belli ki geçmişten taşıdığım bazı kötü hatıralarım var. Şimdi bunun üzerine çalışıyoruz. Güvendikçe açılıyorum, rahatlıyorum ve içimden oldukça neşeli, komik ve sevgi düşkünü bir Erik çıkıyor.
Evet, büyük siyah bir köpeğim. Biliyorum, bizim gibilerin yuva bulması biraz daha zor. Üstelik ben kendimi “çok atletik, sabah 6’da sizinle 10 km koşmaya bayılırım” diye de pazarlayamayacağım.
Ama evinizde çok büyük kafalı, çok tüylü, az yürüyen, bol sevilen ve yaklaşık 15 dakikada bir açlıktan ölmek üzere olduğunu iddia eden bir köpeklik boş pozisyon varsa…CV’mi değerlendirmeye alabilirsiniz.
Maaş beklentim mama + sevgi. Uzun yürüyüş teklifleri değerlendirmeye alınmayacaktır.