Daha yakından tanıyın
Merhaba, ben Dino. 4-5 yaşlarında, kısır, orta boy bir dişi köpeğim. Turuncuya çalan sarı tüylerim, dört ayağımda beyaz çoraplarım ve gönüllüleri gördüğümde kafesin içinde sergilediğim bir horon performansım var.
SemtPati ekibi bana “düz köpek” diyor. İnanılır gibi değil.
Sonradan öğrendim ki kendi dillerinde dilinde “düz köpek”; kaynak koruması yok, dokunma hassasiyeti yok, insanlarla şahane, köpeklerle uyumlu, kedileri arkadaş kabul ediyor, orta enerjili, ev hayatına gayet uygun, ödül maması görünce gözleri parlıyor ve genel olarak hayatı kimseye zehir etmiyor demekmiş.Yani dümdüz mükemmelmişim. Baştan öyle söylesenize.
Bakımevine Maltepe’den geldim. Geldiğimde zaten kısırdım. İnsanları çok seviyordum ama tasma meselesinden pek haberim yoktu. Burada onu da hızla öğrendim. Tuvaletimi tasmadayken yapabiliyorum; muhtemelen hayatımın büyük bölümünü sokakta geçirdiğim için parke ve fayansa bakıp “Aa, ne güzel tuvalet” diyecek bir dünya görüşüm de yok.
Kemirmeliklere şimdilik biraz mesafeliyim. Yıllarca sokakta yaşamışım, kimse bana “buyur Dino, kurutulmuş dana tendonun” dememiş olabilir. Ödül mamasına ise kültürel adaptasyonumu tamamladım. Çok teşekkür ederim.
Benim asıl meselem insan. İnsan görmek. İnsanla yürümek. İnsanla bir şey yapmak. İnsan gelince kafeste zıp zıp zıplayıp küçük çaplı bir halk dansları festivali düzenlemek.
Şimdi bir hayalim var. Durun anlatayım.
Bakımevinden çıkıyorum. İlk iş güzel bir banyo. Senelerin tozu, kiri, sokakları, bekleyişi suyla akıp gidiyor. Beyaz çoraplarımın gerçekten beyaz olduğu ortaya çıkıyor.
Sonra arabaya biniyorum. Camdan dışarı bakıyorum. İnsanlar geçiyor. Arabalar geçiyor. Şehir geçiyor. Ben ilk kez evime gidiyorum.
Belki evde bir köpek var. Olur.
Belki bir kedi gelip beni denetliyor. O da olur.
Belki sadece sen varsın. O da fazlasıyla olur.
Sonra yıllardır ilk kez kafes kapısı kapanmadan, sabah aynı yerde uyanıp uyanmayacağımı düşünmeden, derin bir uykuya dalıyorum.
Ben Dino. Düz köpeğim.
Düzgün yürüyorum, düzgün seviyorum, düzgün geçiniyorum.
Tek eksiğim dümdüz kendi evim.