Daha yakından tanıyın
Merhaba, ben Borsa. Yükseliş potansiyelim yüksek, yatırım tavsiyesi değildir.
Yaklaşık 2 yaşındayım. Tuzla Aydınlı bölgesinden bakımevine geldiğimde resmen açlık endeksi gibiydim. O kadar zayıftım ki, "Bir daha yemek bulamazsam?" diye düşünmek karakterimin bir parçası olmuştu. Neyse ki artık düzenli besleniyorum ve dünyanın kıtlık senaryosundan ibaret olmadığını yavaş yavaş öğreniyorum.
İnsanlar konusunda oldukça iyiyim. İstediğiniz kadar sevin, kaşıyın, sarılın. Dokunulmaya karşı toleransım çok yüksek. "Kişisel alan" diye bir kavramım pek yok.
Mama kabım mı? Buyurun bakın. Elinizi sokun. Problem değil. Ama konu kemiğe gelince... Orası biraz premium üyelik. İlk refleksim "Bir dakika, bu benim." olabiliyor. Sonra ortak dilimizde konuşuyoruz, takas yapıyoruz, anlaşıyoruz. Zaten ikinci, üçüncü denemede "Tamam ya, al sen de." moduna geçiyorum. Ben de güvenmeyi öğreniyorum sonuçta
.Diğer köpeklerle gayet iyi anlaşırım. Tek ricam var: Ortaya bir kemik atıp sonra da "Bakalım ne olacak." diye sosyal deney yapmayın. Herkes kendi kemiğini kemirsin, huzur içinde yaşayalım.
Kedilerle tanışma fırsatım olmadı, o yüzden bu konuda yorum yapamıyorum. Çocuklara zarar vermem ama açık konuşayım; sürekli hareket, sürekli koşturmaca bana göre değil. Ben daha çok sakin yatırımcı profiliyim. O yüzden çocuksuz bir evde daha mutlu olurum.
Hayat bana bir süre "Kaynağını koru." demiş. Şimdi ise biri çıkıp bana "Merak etme, yarın da mama var. Bir kemik gider, daha güzeli gelir" desin istiyorum. Gerisini birlikte hallederiz.
Beni çok sevecek o insanla tanışmayı dört gözle bekliyorum.