Daha yakından tanıyın
Yaklaşık 4 yaşındayım, erkeğim, kısırım. Evet, bildiğiniz sosis köpeklerdenim. Şu minicik bacaklarla dünyaya zaten yerden yaklaşık on santim yükseklikten bakıyorum; bir de kaderim de barınağa düşmek varmış. Sahiplerim tarafından terk edildim.
Dachshundlar barınaklara çok sık düşmez. Ben o pek rastlanmayan örneklerden biriyim. Açıkçası bu konuda özel olmak istemezdim.
İnsanlarla aram çok iyi. Dokunulmaya karşı herhangi bir hassasiyetim yok; hatta mümkünse dokunmaya devam edebilirsiniz çünkü sevilmekten bayağı hoşlanıyorum. Kaynak koruma davranışım yok, agresyonum yok. Tasmayla rahatça yürüyorum.
Bir de arabaları çok seviyorum. Kapıyı açtığınızda bu bacakların boyuna bakıp “Bunu kaldırmamız gerekecek herhalde” diye düşünmeyin. Hop, arabadayım. Anatomimin bana çizdiği sınırları kabul etmiyorum.
Yalnız, insanlarımdan ilk ayrıldığımda biraz ağlıyorum. Sonuçta bir evim ve insanlarım olmuş, sonra bir gün kendimi burada bulmuşum. Bu nedenle ilk zamanlarda çok uzun saatler yalnız bırakılmayacağım, bana yeni hayatımın gerçekten kalıcı olduğunu anlamam için biraz zaman tanıyacak bir ev benim için en iyisi olur.
Ben dört yaşında, minicik bacaklı, uzun gövdeli bir köpeğim. Barınakta ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Benim işim koltuğun kenarında yatmak, sizinle yürüyüşe çıkmak, arabaya gereğinden fazla hevesle atlamak ve eve döndüğümüzde sevilmek.
Bir Dachshund’un barınağa düşmesi nadir olabilir. Buradan yuvasına gitmesi ise nadir olmak zorunda değil.
Ben Bilbo. Bu sefer içine hop diye atladığım araba lütfen beni ömürlük yuvama götürsün.