Daha yakından tanıyın
Merhaba. Ben Pufi. Evet, simsiyahım. Evet, pofuduk muyum pofuduk. Hayır, ilk tanışmada kucağa atlamıyorum.
Yaklaşık 1,5 yaşındayım, kısırım, 9 kilo civarıyım. Küçük ama korkuları büyük bir köpek olarak Ocak 2025’te bakımevine geldim. O zamanlar? İnsan mı? Kaç. Ses mi? Kaç. Rüzgâr mı? Kaç. Gölge mi? KAÇ.
Hatta gönüllüler ve eğitmenler beni hayata alıştırmak için bir süre kardiyo yaptı. Rica ederim.
Ama sonra… Baktım ki kafesteki arkadaşlarım bir bir “ömürlük yuva” diye bir yere gidiyor, dedim ki: “Tamam Pufi Hanım, bu kadar drama yeter. Biraz işbirliği.”
Şu an:
Tasmalı yürüyorum
“Otur” biliyorum
İnsanların kucağına oturup beni sevmelerine izin veriyorum
Güvendiğim insanlara pıtı pıtı yaklaşıyorum
Çocuklara zarar vermem, asla. Ama başta yüksek sesli çocuk enerjisi bana “acil çıkış nerede?” dedirtebilir. Zamanla alışırım, merak etmeyin.
Enerji seviyem mi? Kısa yürüyüş + evde bol koklama + battaniye altı dizi keyfi? İşte Pufi Hanım'ın mutluluk tarifi.
Benim hayalim: Sabırlı bir aile, yumuşak bir ses tonu, bol sevgi, az acele. Beni “hadi hadi” diye zorlamayan, yeni deneyimlerde yanımda duran biri.
Umarım kış iyice bastırmadan ben de şu ömürlük yuva denen yere bir an önce kavuşurum.